Καρκίνος Τραχήλου Μήτρας

Τι Είναι Ο Καρκίνος Του Τραχήλου Της Μήτρας;

Ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας είναι μια κακοήθεια που εντοπίζεται στον τράχηλο, το όργανο που συνδέει τον κόλπο με τη μήτρα. Πρόκειται συνήθως για έναν αργά αναπτυσσόμενο καρκίνο, ο οποίος ενδέχεται να μην προκαλεί συμπτώματα αρχικά, αλλά μπορεί να ανιχνευθεί έγκαιρα με ένα test Παπανικολάου. Ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας σχεδόν πάντα προκαλείται από μόλυνση με τον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV).

Ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας κατατάσσεται ως ο τρίτος συχνότερος καρκίνος στις γυναίκες. Το 2008, στην Ευρώπη, διαγνώστηκαν 10,6 περιπτώσεις ανά 100.000 γυναίκες, αντιπροσωπεύοντας περίπου το 4% του συνόλου των καρκίνων στις γυναίκες. Σχεδόν το 1% των γυναικών στην Ευρώπη θα εμφανίσει καρκίνο του τραχήλου της μήτρας κατά τη διάρκεια της ζωής της. Ο καρκίνος δεν προλαμβάνεται μεν με κάποιο εμβόλιο, αλλά, δεδομένου πως οι γυναίκες μπορούν να εμβολιάζονται και να προστατεύονται από τους συχνότερους τύπους του ιού HPV ο οποίος σχετίζεται με την εμφάνιση της νόσου, αναμένεται ότι η συχνότητά του θα μειωθεί στο μέλλον.

Ποια Είναι Τα Αίτια Εμφάνισης Του;

Όσον αφορά τα αίτια, έχει αποδειχθεί ότι όλοι οι καρκίνοι του τραχήλου της μήτρας προκαλούνται από ορισμένους τύπους του HPV (ιού των ανθρώπινων θηλωμάτων), μία ομάδα ιών η οποία είναι παρόμοια με τον ιό ο οποίος προκαλεί κονδυλώματα στο δέρμα ή στα γεννητικά όργανα. Η μόλυνση με τον ιό HPV μπορεί να προκληθεί εξαιτίας της άμεσης επαφής. Στην περίπτωση του τραχήλου συνήθως η μετάδοση γίνεται μέσω της σεξουαλικής επαφής.

Ο HPV είναι εξαιρετικά συχνός στον γενικό πληθυσμό, καθώς σχεδόν 8 στις 10 γυναίκες θα μολυνθούν κάποια στιγμή. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η λοίμωξη υποχωρεί μέσα σε 6-24 μήνες χωρίς συμπτώματα. Ωστόσο, όταν επιμένει, αυξάνεται ο κίνδυνος εμφάνισης προκαρκινικών αλλοιώσεων του τραχήλου της μήτρας.

Συνήθως, για την ανάπτυξη του καρκίνου είναι απαραίτητη λοίμωξη από τους λεγόμενους υψηλού κινδύνου καρκινογόνους τύπους HPV όπως είναι κυρίως οι τύποι HPV 16 και 18, τα πιο κοινά είδη που βρέθηκαν στον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας σε περιπτώσεις παγκοσμίως. Ωστόσο, αυτό δεν είναι αρκετό καθώς η ανάπτυξη προκαρκινικών βλαβών και καρκίνου του τραχήλου της μήτρας απαιτεί πολλά χρόνια (δεκαετίες). Δηλαδή, απαιτούνται και άλλοι παράγοντες για να προκύψει καρκίνος του τραχήλου.

Η έγκαιρη ανίχνευσή του είναι εφικτή μέσω της εξέτασης των επιχρισμάτων από την επιφάνεια του τραχήλου τα οποία λαμβάνονται κατά τη γυναικολογική εξέταση. Όταν ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας ανιχνευθεί έγκαιρα, η θεραπεία του είναι απλή και με εξαιρετικά αποτελέσματα. Ως εκ τούτου, ο κύριος παράγοντας κινδύνου απειλής της ζωής από τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας είναι η έλλειψη τακτικών γυναικολογικών εξετάσεων και test Παπανικολάου.

Ποια Είναι Τα Συμπτώματα Του Καρκίνου Του Τραχήλου Της Μήτρας;

Όσον αφορά τα συμπτώματα που παρουσιάζει ο καρκίνος τραχήλου της μήτρας, τα πιο χαρακτηριστικά είναι η:

• Αιμορραγία σε ημέρες εκτός εμμήνου ρύσης
• Αιμορραγία μετά τη σεξουαλική επαφή

Ωστόσο, δεν έχουμε καρκίνο του τραχήλου της μήτρας με αιμορραγία σε κάθε στάδιο. Πολλές φορές, στα αρχικά στάδια, απουσιάζει το σύμπτωμα αυτό.  

Επιπλέον, θα εμφανιστούν τα εξής:

• Ανωμαλίες στη γυναικολογική εξέταση
• Σοβαρές ανωμαλίες στα τραχηλικά επιχρίσματα

Πώς Γίνεται Η Διάγνωση Του Καρκίνου Στον Τράχηλο;

Υπάρχουν διάφορες εξετάσεις για τη διάγνωση του συγκεκριμένου καρκίνου στις γυναίκες.

Test Παπανικολάου

Οι προκαρκινικές αλλοιώσεις του τραχήλου της μήτρας μπορεί να υπάρχουν για πολλά χρόνια χωρίς να προκαλούν συμπτώματα. Η αργή ανάπτυξή τους παρέχει μια μεγάλη ευκαιρία για έγκαιρη ανίχνευση και εύκολη θεραπεία. Ο τράχηλος επισκοπείται και είναι ορατός κατά τη γυναικολογική εξέταση, έτσι ώστε ο γιατρός να μπορεί να λάβει εύκολα επιχρίσματα από την επιφάνειά του για κυτταρολογική εξέταση, το λεγόμενο test Παπανικολάου.

Τα κύτταρα του επιχρίσματος εξετάζονται στο εργαστήριο, επιτρέποντας την έγκαιρη διάγνωση μίας προκαρκινικής βλάβης, δηλαδή μίας ανωμαλίας των κυττάρων στην επιφάνεια του τραχήλου της μήτρας, που ονομάζεται δυσπλασία, η οποία ενδέχεται να γίνει καρκίνος με το πέρασμα των ετών.

Μετά την εργαστηριακή εξέταση, τα κύτταρα του επιχρίσματος μπορεί να:

1. Είναι φυσιολογικά
2. Να αποκαλύψουν ήπια δυσπλασία. Άλλοι όροι που χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν την ήπια δυσπλασία είναι ένας χαμηλός βαθμός πλακώδους ενδο-επιθηλιακής βλάβης (LSIL) και ενδοεπιθηλιακή νεοπλασία τραχήλου βαθμού 1 (CIN 1). Η ήπια δυσπλασία, συνήθως, υποχωρεί αυτόματα αλλά μπορεί να εξελιχθεί σε ένα πιο σοβαρό στάδιο δυσπλασίας
3. Αποκαλύπτουν μέτρια ή σοβαρή δυσπλασία. Άλλοι όροι που χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν την μέτρια ή σοβαρή δυσπλασία είναι η υψηλού βαθμού πλακώδης ενδοεπιθηλιακή βλάβη (HSIL) και ενδοεπιθηλιακή νεοπλασία τραχήλου βαθμού 2 ή 3 (CIN 2/3). Αυτές οι βλάβες μπορεί να εξελιχθούν σε καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, εάν δεν θεραπευθούν
4. Αποκαλύπτουν καρκίνο του τραχήλου της μήτρας

Θα πρέπει να λαμβάνονται τραχηλο-κολπικά επιχρίσματα κάθε 2 έως 3 χρόνια σε γυναίκες 20 έως 70 ετών, καθώς έτσι δεν δίνεται αρκετός πιθανός χρόνος στον καρκίνο να αναπτυχθεί σε επικίνδυνο βαθμό. Τα προγράμματα προληπτικού ελέγχου διαβεβαιώνουν ότι, αν ανιχνευθεί μία ανωμαλία, η γυναίκα καλείται να επιστρέψει για ένα τεστ επιχρίσματος και  ενδεχόμενη περαιτέρω διαγνωστική διερεύνηση, όπως μια κολποσκόπηση.

Ένα ύποπτο επίχρισμα είναι μια ένδειξη ότι είναι αναγκαία η διενέργεια βιοψίας, δηλαδή η εκτομή ενός δείγματος ιστού που περιέχει όλα τα στρώματα του τραχήλου και επιτρέπει την απεικόνιση όχι μόνον των κυττάρων, όπως σε ένα επίχρισμα, αλλά και της δομής του ιστού.

Κολποσκόπηση

Σε περίπτωση σοβαρών ανωμαλιών ή αμφιβολιών σχετικά με τα αποτελέσματα του τεστ Παπανικολάου, πρέπει να γίνεται κολποσκόπηση κατά τη διάρκεια της κλινικής εξέτασης. Η κολποσκόπηση είναι μια διαδικασία κατά την οποία η γυναίκα ξαπλώνει στο εξεταστήριο, όπως θα συνέβαινε κατά την εξέταση της πυέλου, και εισάγεται στον κόλπο ένας διαστολέας για να βοηθήσει το γιατρό να δει τον τράχηλο. Ο γιατρός θα χρησιμοποιήσει ένα κολποσκόπιο για να εξετάσει τον τράχηλο της μήτρας. Το κολποσκόπιο είναι ένα όργανο που έχει μεγεθυντικούς φακούς παρόμοιους με κιάλια. Επιτρέπει στον γιατρό να δει τον τράχηλο από έξω από το σώμα, μεγεθυμένο και καθαρά. Ο γιατρός εφαρμόζει ένα ήπιο διάλυμα οξικού οξέος (όπως το ξύδι) στον τράχηλο της μήτρας, έτσι ώστε οι οποιεσδήποτε παθολογικές περιοχές να είναι ορατές πιο εύκολα. Όταν παρατηρείται μια ανώμαλη περιοχή στον τράχηλο, γίνεται λήψη βιοψίας.

Ιστοπαθολογική Εξέταση

Αυτή γίνεται, συνήθως, μετά από ένα ύποπτο τεστ επιχρίσματος Παπανικολάου και κατά τη διάρκεια της κολποσκόπησης, προκειμένου να επιβεβαιωθούν τα αποτελέσματα του επιχρίσματος Παπανικολάου. Πρόκειται για εργαστηριακή εξέταση δείγματος ιστού που λαμβάνεται με βιοψία από τον όγκο. Ο παθολογοανατόμος επιβεβαιώνει τη διάγνωση του καρκίνου τραχήλου μήτρας και παρέχει πληροφορίες για τα χαρακτηριστικά των προκαρκινικών βλαβών (CIN 1-3) και του καρκίνου. Η βιοψία λαμβάνεται με το χέρι από τον γιατρό με μια ειδική λαβίδα που εισάγεται μέσα στον κόλπο κατά τη διάρκεια της κολποσκόπησης.

Απεικονιστικές Εξετάσεις

Οι ιατρικές εξετάσεις απεικόνισης χρησιμοποιούνται για να επαληθεύσουν την επέκταση του όγκου και να αποκλείσουν ή να ανιχνεύσουν ενδεχόμενες μεταστάσεις. Η αξονική τομογραφία (CT scan) και η μαγνητική τομογραφία (MRI) χρησιμοποιούνται για να απεικονίσουν κάθε εξάπλωση του όγκου στην πύελο και τους λεμφαδένες (που εντοπίζονται κατά μήκος των κεντρικών αγγείων στην πύελο και κατά μήκος της αορτής), οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για την παροχέτευση του όγκου και οι οποίοι ενδέχεται να αποτελούν θέσεις των μεταστάσεων. Η MRI έχει αποδειχθεί ανώτερη της CT. Προκειμένου να εξετασθεί το ουροποιητικό σύστημα (συμπεριλαμβανομένων των ουρητήρων μεταξύ των νεφρών και της κύστης, οι οποίοι μπορεί να συμπιεσθούν από έναν καρκίνο του τραχήλου της μήτρας που αναπτύσσεται ή από λεμφαδένες) πραγματοποιείται ενδοφλέβια πυελογραφία (μια απεικόνιση με ακτίνες Χ του ουροποιητικού συστήματος, μετά από ενδοφλέβια χορήγηση σκιαγραφικού).

Ποιοι Είναι Οι Τύποι Του Καρκίνου Του Τραχήλου Της Μήτρας;

Υπάρχουν οι εξής 2 τύποι, οι οποίοι συνδέονται με προκαρκινικές αλλοιώσεις που αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά, εφόσον διαγνωστούν έγκαιρα:

• Καρκίνος εκ πλακωδών κυττάρων (γύρω στο 80-90% των περιπτώσεων)
• Αδενοκαρκίνωμα (περίπου το 10-20% των περιπτώσεων

Ποια Είναι Η Σταδιοποίηση Της Νόσου;

Το στάδιο (στάδιο 0, στάδιο 1, στάδιο 2, στάδιο 3, στάδιο 4) χαρακτηρίζει τον βαθμό στον οποίο έχει εξαπλωθεί η νόσος στο σώμα. Οι ιατροί χρησιμοποιούν τη σταδιοποίηση για να αξιολογήσουν τους κινδύνους, το προσδόκιμο ζωής και την πρόγνωση η οποία έχει σχέση με τον βαθμό εξάπλωσης του καρκίνου και με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του ασθενούς και του καρκίνου, προκειμένου να καθορίσουν ποια θα είναι η ιδανική θεραπεία. Όσο λιγότερο προχωρημένου σταδίου είναι τόσο καλύτερη προβλέπεται η πρόγνωση, και επομένως τόσο λιγότερο επιθετική θα είναι η κατάλληλη θεραπεία.

Η σταδιοποίηση αποτελείται από τα εξής:

• Πρώτα πριν από κάθε θεραπεία, γίνονται ιατρικές απεικονιστικές και κλινικές εξετάσεις προκειμένου να καθοριστεί η κατάλληλη θεραπεία.
• Στη συνέχεια, εφόσον προηγήθηκε χειρουργείο, πραγματοποιείται εργαστηριακή ιστοπαθολογική εξέταση επί των ιστών τους οποίους αφαιρέσαμε χειρουργικά που θα επιτρέψει την βελτίωση της προεγχειρητικής σταδιοποίησης. Πράγματι, τα ευρήματα που θα προκύψουν μετεγχειρητικά είναι δυνατόν να οδηγήσουν σε άλλα ευρήματα τα οποία θα κάνουν σκόπιμη την περαιτέρω θεραπεία.

Ποια Είναι Η Αντιμετώπιση Του Καρκίνου Του Τραχήλου Της Μήτρας;

Ο ιατρός θα πρέπει να εξετάσει πολλές πτυχές που αφορούν τόσο τους ασθενείς όσο και τον καρκίνο, προκειμένου να αποφασίσει για την καλύτερη θεραπεία. Άλλη θα είναι η προσέγγιση αν ο καρκίνος είναι επιθετικός, δηλαδή, άλλη αν είναι διηθητικός και διαφορετική αν είναι μεταστατικός.

Λαμβάνεται πάντα υπόψη η ηλικία και η αναπαραγωγική κατάσταση της ασθενούς, δηλαδή αν η ασθενής έχει εκπληρώσει την επιθυμία της να τεκνοποιήσει ή όχι. Στις περισσότερες περιπτώσεις πρώιμου σταδίου καρκίνου του τραχήλου της μήτρας, η μήτρα μπορεί να διατηρηθεί, (εφ’ όσον η ασθενής μερικές φορές αποδεχθεί έναν μικρό κίνδυνο με αυτήν την προσέγγιση), επιτρέποντας έτσι την εγκυμοσύνη. Εάν η ασθενής δεν θέλει να αποκτήσει παιδιά, η διατήρηση της γονιμότητας δεν αποτελεί παράμετρο στην επιλογή της θεραπείας και μπορεί να επιλεχθεί η απλούστερη και πλέον αποτελεσματική θεραπεία.

Άλλη παράμετρος που εξετάζεται είναι η γενική υγεία της ασθενούς και η καταλληλότητα για χειρουργική επέμβαση. Ενδεχόμενο ιστορικό άλλων παθήσεων, όπως ο διαβήτης, οι ασθένειες της καρδιάς ή αναπνευστικά προβλήματα, πρέπει να ληφθεί υπόψη για την επιλογή της θεραπείας.

Είναι Δυνατή Η Θεραπεία Του Καρκίνου;

Ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας είναι δυνατόν να θεραπευτεί. Για να είναι εφικτό αυτό και να είναι καλύτερη η πρόγνωση και αυξημένες οι πιθανότητες για την επιβίωση, είναι σημαντική η έγκαιρη διάγνωση και η πρόληψη μέσω των τυπικών ετήσιων γυναικολογικών εξετάσεων.

Σχεδιασμός Μετά Την Επέμβαση

Ο σχεδιασμός της θεραπείας περιλαμβάνει την αξιολόγηση από μια διεπιστημονική ομάδα από επαγγελματίες υγείας σε διαφορετικούς τομείς εξειδίκευσης. Αυτό συνήθως συνεπάγεται μια σύσκεψη διαφόρων ειδικών, που ονομάζεται ογκολογικό συμβούλιο. Σε αυτή τη σύσκεψη θα συζητηθεί ο σχεδιασμός της θεραπείας, με χρήση της σχετικής πληροφόρησης από την κλινική, ιατρική απεικόνιση, τις εργαστηριακές εξετάσεις και σύμφωνα με τις διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες και τις τεκμηριωμένες ιατρικές επιταγές.

Ο τύπος και η έκταση της θεραπείας θα εξαρτηθεί από το στάδιο του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας, με τα χαρακτηριστικά που παρουσιάζει ο όγκος και τους κινδύνους που εμπεριέχονται.

Στα πρώτα στάδια, μόνο η τοπική χειρουργική θεραπεία θα είναι αρκετή για τη θεραπεία. Σε περισσότερο προχωρημένα στάδια, η θεραπεία θα συνδυάζει χημειοθεραπεία και ακτινοθεραπεία.

Παρενέργειες Της Θεραπείας

Κίνδυνοι Από Τη Χειρουργική Επέμβαση

Κάποιοι κίνδυνοι είναι κοινοί για κάθε χειρουργική επέμβαση που γίνεται με γενική αναισθησία. Αυτές οι επιπλοκές δεν είναι συνήθεις και περιλαμβάνουν εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση, καρδιακά ή αναπνευστικά προβλήματα, αιμορραγία, φλεγμονή ή αντίδραση στην αναισθησία. Επίσης, κατά τη διενέργεια της χειρουργικής επέμβασης η ουροποιητική οδός και τα έντερα διατρέχουν τον κίνδυνο να υποστούν βλάβη.

Η αφαίρεση των λεμφαδένων της πυέλου και των λεμφαδένων κατά μήκος της αορτής μπορεί να επιφέρει βλάβη ή κώλυμα στο λεμφικό σύστημα με αποτέλεσμα λεμφοίδημα, μια κατάσταση όπου το λεμφικό υγρό συσσωρεύεται στα πόδια και τους προκαλεί πρήξιμο.

Παρενέργειες Της Πυελικής Ακτινοθεραπείας

Οι παρενέργειες της εξωτερικής ακτινοθεραπείας προκειμένου να αντιμετωπισθεί ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας, οφείλονται κυρίως στην ακτινοβολία των οργάνων που είναι γύρω από τον τράχηλο και τη μήτρα. Οι επιπτώσεις της ακτινοβολίας στο ουροποιητικό σύστημα συμπεριλαμβάνουν επώδυνη ούρηση, σπασμούς της ουροδόχου κύστης, που καταλήγουν σε επείγουσα ανάγκη ούρησης, εξέλκωση ή νέκρωση του εσωτερικού τοιχώματος της ουροδόχου κύστης, απόφραξη της αποχετευτικής μοίρας του ουροποιητικού συστήματος. Επιπτώσεις της ακτινοβολίας στο κατώτερο πεπτικό σύστημα περιλαμβάνουν αίσθημα δυσφορίας στο ορθό, διάρροια, κενώσεις αίματος και βλέννας και, σπανίως, διάτρηση του εντέρου. Η κολπική στένωση είναι μια άλλη πιθανή καθυστερημένη παρενέργεια ακτινοθεραπείας της πυέλου.

Παρενέργειες Βραχυθεραπείας

Οι προαναφερθείσες παρενέργειες της εξωτερικής ακτινοθεραπείας μπορούν, επίσης, να εμφανισθούν με τη βραχυθεραπεία αλλά λιγότερο συχνά, καθώς αυτός ο τύπος ακτινοθεραπείας είναι καλύτερα στοχευμένος. Η ξηρότητα του κόλπου είναι συχνή μετά τη βραχυθεραπεία. Η κολπική ξηρότητα και στένωση μπορεί να καταλήξει σε μακροχρόνια σεξουαλική δυσλειτουργία.

Παρενέργειες Χημειοθεραπείας

Οι παρενέργειες της χημειοθεραπείας είναι πολύ συχνές. Εξαρτώνται από το χορηγούμενο φάρμακο, από τις δόσεις, αλλά και από προσωπικούς παράγοντες. Οι πιο συχνές παρενέργειες των φαρμάκων της χημειοθεραπείας που χρησιμοποιούνται στον καρκίνο του τραχήλου είναι βλάβη στα νεφρά, απώλεια μαλλιών και μειωμένα αιμοσφαίρια.

Άλλες παρενέργειες, με φθίνουσα σειρά συχνότητας, είναι οι παρακάτω:

• Κόπωση
• Έλλειψη όρεξης
• Ναυτία, έμετοι και διάρροια
• Αφυδάτωση
• Ήπιες αλλαγές στα νύχια και το δέρμα, οι οποίες γρήγορα θα εξαφανισθούν
• Φλεγμονή σε περιοχές όπως το εσωτερικό του στόματος (βλεννογονίτιδα)
• Απώλεια της γεύσης
• Επώδυνη διόγκωση και φλεγμονή στο σημείο που έγινε η ένεση
• Αλλεργικές αντιδράσεις, όπως έξαψη και εξάνθημα
• Νευρικά προβλήματα, που επηρεάζουν τα χέρια και/ή τα πόδια (περιφερική νευροπάθεια), που μπορεί να προκαλέσουν αίσθημα τσιμπημάτων στο δέρμα, μούδιασμα και/ή πόνο
• Προσωρινή απώλεια ή αλλαγές στην όραση
• Κουδούνισμα στα αυτιά ή αλλαγές στην ακοή
• Χαμηλή αρτηριακή πίεση
• Αργό καρδιακό ρυθμό
• Μυϊκό πόνο ή πόνο στις αρθρώσεις και
• Επιληπτικές κρίσεις

Τι Συμβαίνει Μετά Τη Θεραπεία;

Δεν είναι ασυνήθιστο να έχει κανείς συμπτώματα που σχετίζονται με τη θεραπεία όταν αυτή έχει ολοκληρωθεί.

Άγχος, προβλήματα ύπνου ή κατάθλιψη μπορεί να εμφανισθούν στη φάση μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας. Οι ασθενείς που πάσχουν από αυτά τα συμπτώματα μπορεί να χρειασθούν ψυχολογική υποστήριξη.

Πολλές χειρουργικές θεραπείες αφήνουν τη σεξουαλική λειτουργία ανεπηρέαστη. Η ακτινοθεραπεία μπορεί να αποδυναμώσει την εσωτερική επένδυση της ουροδόχου κύστης, του εντέρου ή του κόλπου και να προκαλέσει μερικά, συνήθως αναστρέψιμα, υπολειπόμενα ουρολογικά προβλήματα, προβλήματα αφόδευσης και προβλήματα συνουσίας.

Ανεπάρκεια μνήμης, δυσκολίες στη συγκέντρωση και κόπωση είναι συνήθεις παρενέργειες της χημειοθεραπείας και είναι γενικώς αναστρέψιμες σε διάστημα λίγων μηνών.

Μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας, οι γιατροί θα προτείνουν ένα πρόγραμμα παρακολούθησης, που θα συνίσταται σε ιατρικές επισκέψεις σε τακτική βάση και που θα στοχεύουν σε:

• Ανίχνευση πιθανής υποτροπής του όγκου
• Αξιολόγηση των ανεπιθύμητων παρενεργειών της θεραπείας και αντιμετώπισή τους
• Παροχή ψυχολογικής υποστήριξης και πληροφοριών για την επίτευξη επιστροφής στην κανονική ζωή

Από αυτά που είναι γνωστά μέχρι σήμερα, δεν υπάρχει συγκεκριμένος τρόπος ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος υποτροπής μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας. Ως συνέπεια αυτού καθεαυτού του καρκίνου και της θεραπείας, η επιστροφή στην κανονική ζωή μπορεί να μην είναι εύκολη για κάποιους ανθρώπους. Μπορεί να υπάρχουν ερωτήματα σχετικά με την εικόνα του σώματος, τη σεξουαλικότητα, την κόπωση, την εργασία, τα συναισθήματα ή τον τρόπο ζωής. Η συζήτηση αυτών των θεμάτων με συγγενείς, φίλους και γιατρούς μπορεί να είναι βοηθητική. Υποστήριξη από ομάδες πρώην ασθενών ή τηλεφωνικές γραμμές πληροφοριών και βοήθειας είναι διαθέσιμες σε πολλές χώρες.

Ποιο Είναι Το Προσδόκιμο Ζωής Ασθενών Με Καρκίνο Τραχήλου Της Μήτρας;

Το προσδόκιμο ζωής σε ασθενείς με καρκίνο του τραχήλου της μήτρας εξαρτάται κυρίως από:

• Στάδιο διάγνωσης: Όσο νωρίτερα εντοπιστεί ο καρκίνος, τόσο καλύτερη η πρόγνωση.
• Ιατρική αντιμετώπιση: Μπορεί να είναι χειρουργική θεραπεία, ακτινοθεραπεία ή χημειοθεραπεία ανάλογα με το στάδιο.
• Γενική υγεία της ασθενούς και τυχόν άλλες νοσηρότητες που συνυπάρχουν.

Ο μαιευτήρας – γυναικολόγος Δρ. Ιωάννης Γρυπάρης και όλοι οι εξειδικευμένοι συνεργάτες του στο Materna Care βρίσκονται στη διάθεσή σας για να συζητήσετε από κοντά σχετικά με τον καρκίνο τραχήλου της μήτρας. Πραγματοποιήστε την επικοινωνία σας μαζί μας, μέσω τηλεφώνου ή συμπληρώνοντας τη φόρμα επικοινωνίας, και προγραμματίστε το ραντεβού σας στο ιατρείο μας στον Πειραιά.

Τελευταία Νέα